Jakie objawy daje cukrzyca?


Trwa miesiąc świadomości cukrzycy, w związku z tym mam dla Was wpis dotyczący kolejnego zagadnienia związanego z cukrzycą. W ostatnim wpisie cukrzycowym (TUTAJ) pisałam o tym, czym w ogóle jest cukrzyca i skąd się bierze. Dzisiaj chcę zwrócić uwagę na objawy, które może wywołać.

Jak już wspominałam cukrzyca to choroba przewlekła, w której mamy do czynienia z bezwzględnym (lub całkowitym) lub względnym niedoborem insuliny. Wskutek tego glukoza nie może trafić do komórek i obserwujemy jej podwyższone stężenie we krwi (wysoką glikemię).

Objawy występujące w cukrzycy są konsekwencją niedoboru insuliny i podwyższonej glikemii. 
W przypadku cukrzycy typu 1 spadek poziomu insuliny jest relatywnie szybki i duży, aż do momentu gdy trzustka przestaje ją całkowicie produkować. Z tego względu wspomniane objawy są zdecydowanie bardziej nasilone u osób z tym typem i zwykle to one skłaniają lekarza do diagnostyki w kierunku cukrzycy u młodej osoby. 
Typ 2 ma dłuższy okres rozwoju i nieco inny mechanizm (pisałam o tym w poprzednim wpisie cukrzycowym), dlatego objawy mogą wcale nie występować przez wiele lat (szacuje się, że w ponad połowie przypadków). Oczywiście w tym czasie stale występuje ryzyko wszelkich powikłań cukrzycy. Brak świadomości choroby nie oznacza bycia zdrowym.  


Najbardziej typowe objawy cukrzycy to:

Wielomocz, czyli częste oddawanie moczu to skutek wysokiej glikemii. Gdy jej poziom przekracza określony próg (tak zwany próg nerkowy), glukoza zaczyna być obecna w moczu ostatecznym. Razem ze sobą "ściąga" do niego także wodę, co skutkuje dużymi objętościami moczu. 

Wzmożone pragnienie jest skutkiem wielomoczu. Organizm stara się kompensować straty wody z moczem.

Ogólne osłabienie i senność to kolejny skutek powyższych. To mało charakterystyczny objaw i przyczyn może być oczywiście bardzo wiele, lecz odwodnienie także dokłada swoje trzy grosze.

Spadek masy ciała jest obserwowany zwykle w cukrzycy typu 1. Jak wspominałam insulina ma za zadanie "wtłoczyć" glukozę do komórek, aby je odżywić. Niedobór insuliny skutkuje niedożywieniem na poziomie komórkowym, stąd chudnięcie. W przypadku cukrzycy typu 2 pacjenci zwykle mają nadwagę lub są otyli, poza tym na początku niedobór insuliny nie jest u nich aż tak duży, dlatego ten objaw występuje u nich zdecydowanie rzadziej. 

Ciężkim powikłaniem cukrzycy i wysokiej glikemii może być kwasica ketonowa, która może prowadzić nawet do śpiączki. Często zdarza się, że kwasica ketonowa jest pierwszym objawem cukrzycy typu 1 u osób młodych, dotychczas nieleczonych z innych powodów. Dzieje się tak, ponieważ pozostałe objawy bywają często bagatelizowane, a jednocześnie dynamika rozwoju choroby jest dość szybka. 


Jak widzicie objawy cukrzycy wcale nie są tak charakterystyczne, a u wielu osób wręcz nieobecne.  Jednocześnie samo rozpoznanie cukrzycy jest relatywnie proste i szybkie (o czym możecie się przekonać w kolejnym wpisie), w związku z czym nie powinniśmy unikać okazji do kontroli poziomu glukozy we krwi.
Nawet jeśli ktoś nie ma typowych objawów cukrzycy (lub jej nieświadomy), a jest na nią chory, ma stale zwiększone ryzyko wszelkich powikłań tej choroby.
Oczywiście wszelkie niepokojące objawy powinniście zgłaszać i konsultować ze swoim lekarzem. To Wasz lekarz powinien wybrać odpowiedni moment na diagnostykę i to z nim powinniście także później konsultować wyniki!

Celowo nie wspominałam dziś ani oni rzadszych typach cukrzycy, ani o cukrzycy ciążowej, ponieważ jest to rozległy temat na całkowicie osobny wpis. 

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza

Każdy komentarz to dla mnie nagroda i mobilizacja do dalszego pisania. Dzielcie się swoimi wrażeniami i przemyśleniami, chętnie wysłucham też Waszych uwag i sugestii, to miejsce tworzę dla Was!